کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 649

تومیخواهی که چون زلف سیاهت

چهرهٔ عطارشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 646

    ولیکن بود آنجا باژگونه

    #
  2. 647

    گلش گفت ای خرد یکسو نهاده

    #
  3. 648

    بخون جان خود بازو گشاده

    #
  4. 649

    تومیخواهی که چون زلف سیاهت

    انتخاب‌شده
  5. 650

    بمن برتابی و اینست راهت

    #
  6. 651

    اگر تو فی المثل چون آفتابی

    #
  7. 652

    بقدر ذرهیی بر من نتابی

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 649 از «از سر گرفتن قصه» است.