بقدر ذرهیی بر من نتابی

تومیخواهی که چون زلف سیاهت

بمن برتابی و اینست راهت

اگر تو فی المثل چون آفتابی

وگر تو زارزوی من بسوزی

ز من روزی نخواهی یافت روزی

وگر خونم بریزی بر سر خاک