نداشت او چشم دیدن را ازان هم

چو دریا شد دل شوریده او

برامد موج خون از دیده او

چو خون شد هر دو چشم او ازان غم

بفرمود آن زمان شاه سرافراز

که تا شهزاده را برند سر، باز

بزرگان چون شنیدند این سخن را