بفرمود آن زمان شاه سرافراز

برامد موج خون از دیده او

چو خون شد هر دو چشم او ازان غم

نداشت او چشم دیدن را ازان هم

که تا شهزاده را برند سر، باز

بزرگان چون شنیدند این سخن را

شفاعت خواستند آن سرو بن را