کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 390

که نامش بود کافور و چوانگشت

چهرهٔ عطارشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 387

    ازینسان بود روز و روزگارش

    #
  2. 388

    نه یک همدم نه یک آموزگارش

    #
  3. 389

    موکل بود بر گل خادمی زشت

    #
  4. 390

    که نامش بود کافور و چوانگشت

    انتخاب‌شده
  5. 391

    ولیکن سخت نیکو خوی بودی

    #
  6. 392

    بسی از مشک صدقش بوی بودی

    #
  7. 393

    نگهبان بود بر در شب افروز

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 390 از «آگاهی یافتن خسرو از گل» است.