بسی سوگند خوردی گاه و بیگاه

که بر دل می مکن چندین غم انبوه

بسی مگری که چشمت خیره گردد

جهان برچشم روشن تیره گردد

که گر گردم من از حال تو آگاه

بسازم چاره کارت بزودی

برارم ماه بختت از کبودی