برارم ماه بختت از کبودی

بسی سوگند خوردی گاه و بیگاه

که گر گردم من از حال تو آگاه

بسازم چاره کارت بزودی

اگر باید گرفتن ترک جانم

برای تو غمی نبود ازانم

بجان تو که گردیدم جهانی