درین دریا چو شد لب تشنه غرقاب

ز دریا شد برون لیکن دل از من

چو آن دریافتی بنمود از رشک

ز دریا رفت بر هامون در اشک

ز دریا درگذشت اما ز سر آب

چو در دریا فرو شد همدم تو

ز دریا جان نبرد الا غم تو