ازان در جامه ماتم میان بست

که تا خونش بروی افتاد بیتو

سیه زان شد که بی رویت نگه کرد

ازین تشویر روی خود سیه کرد

که بی رویت برو عالم سیاهست

سیه شد چون نظر بیتو گشادست

دلم زین غصه داغش بر نهادست