نه چندان آب ریخت آن تاب دیده

بیک ره نامه گل لاله گون شد

نه چندان اشک آمددر کنارش

که بتوان کرد تا محشر شمارش

که هرگز دیده بود آن آب دیده

نه چندان در ز چشم او برامد

که صد دریا بچشم او درامد