کزو بالا گرفتی گرد حالی

چو مور و چون ملخ چندان سپه بود

که کس رانه گذر بود و نه ره بود

نبد چندان زمین از مرد خالی

ز بسیاری که مرد از جای برخاست

نمیارست گرد ازجای برخاست

برامد ناله نای از در شاه