ز بسیاری که مرد از جای برخاست

که کس رانه گذر بود و نه ره بود

نبد چندان زمین از مرد خالی

کزو بالا گرفتی گرد حالی

نمیارست گرد ازجای برخاست

برامد ناله نای از در شاه

غبار از پای میشد تا سرماه