سپه گر خویش را تنها درانداخت

بزورق برنشست آن مرد مکار

روان شد همچنان تا زیر دیوار

چو مرد آن دلو از بالا درانداخت

بزودی مرد بر بالا کشیدش

که تا فرخ جگر گه بر دریدش

شبی تاریک بود و مرد غافل