شه شاپور با فیروز نسناس

جرس جنبان شب لختی جرس زد

هوا از صبح رنگ آمیز شد سرد

زمین از زرده خورشید شد زرد

درامد پیش شه با تیغ و کرباس

زمین را بوسه زد زاری بسی کرد

که چون شه کشت زین لشکر بسی مرد