درامد پیش شه با تیغ و کرباس

هوا از صبح رنگ آمیز شد سرد

زمین از زرده خورشید شد زرد

شه شاپور با فیروز نسناس

زمین را بوسه زد زاری بسی کرد

که چون شه کشت زین لشکر بسی مرد

مرا گر هم کشد فرمانروا اوست