زمین از بس گهر گشته گهردار

نه چون ماهی که از ایوان درآید

نه چون سروی که از بستان برآید

هوا گشته بر آن دلبر گهربار

ز زیبایی که بود آن سرو دلبر

نه مشاطه بکار آمد نه زیور

نکویی داشت و شیرینی در آن سور