نکویی داشت و شیرینی در آن سور

زمین از بس گهر گشته گهردار

ز زیبایی که بود آن سرو دلبر

نه مشاطه بکار آمد نه زیور

نبد جز چشم بد چیزی ازو دور

بالحان مطربان بلبل آهنگ

همه در وصف گل گفتند در چنگ