بپیش کشته خود باز میشد

ز سوز دلبرش دل گشته بریان

جهانی خلق بر گل گشته گریان

ز حلقش تا فلک آواز میشد

فغان برداشته گل تا بعیوق

که عاشق زین به آید نزد معشوق

نماندم تا ز تو ماندم جدا من