بدل دانا، زبانش کار گرنه

بوقت صبحگاهی بود تنها

بدل میگفت با خسرو سخنها

ز حال او بجز حق را خبرنه

درامد آتشی از مغز جانش

روان شد سیل خون از دیدگانش

رخ پر خون نهاد آن ماه بر خاک