که یابد باز یک سوزن ز دریا

کسی کز خویشتن گوید بسی او

چو مرد آن خویشتن را دان کسی او

تحیر را نهایت نیست پیدا

رهیست این راه بس بی حد وغایت

نه او را ابتدا ونه نهایت

نه از اول بود پیشان پدیدش