حقیقت بخش جان غمخورم باش

مرا از خلق برهانی توانی

چو کارم با تو افتد آن تو دانی

خدایا میروم تو رهبرم باش

چو گفتم مدتی افسانه تو

بمردم با دلی دیوانه تو

اگر طفلم مرا این بس بلاغت