چو گفتم مدتی افسانه تو

چو کارم با تو افتد آن تو دانی

خدایا میروم تو رهبرم باش

حقیقت بخش جان غمخورم باش

بمردم با دلی دیوانه تو

اگر طفلم مرا این بس بلاغت

که دادیم از همه عالم فراغت