سخن هرچ گویی تو پاسخ دهیم

به گیتی مرا همچو انباز داشت

کنون روزگار توام تازه شد

ترا بودن ایدر بی اندازه شد

وز آواز تو روز فرخ نهیم

فرستاده پیر کرد آفرین

که بی تو مبادا زمان و زمین