وز آواز تو روز فرخ نهیم

کنون روزگار توام تازه شد

ترا بودن ایدر بی اندازه شد

سخن هرچ گویی تو پاسخ دهیم

فرستاده پیر کرد آفرین

که بی تو مبادا زمان و زمین

هران پادشاهی که دارد خرد