باب اول: در توحید باری عز شانه.

ز جائی می برآید این سخنها

که جای جان و جانان است تنها

این خود فصلی بود از جنس هر فضیلتی که از هر نوع آدمی صادر گردد. اکنون به انصاف بازآییم و دست امید به دریوزه برهنه کنیم باشد که اصحاب ذوق ما را به دعای خیر یاد کنند وبه ذکر حسن مشرف گردانند تا حق سبحانه و تعالی به واسطه دعوات صالحه بیغرض دوستان دین خط عفو بر جراید جرایم ما کشد، انه ولی الاجابه. و این مجموع بر پنجاه باب نهاده شده بدین ترتیب که نموده میشود و بالله التوفیق:

باب دوم: در نعت سید المرسلین صلی الله علیه و سلم

باب سوم: در فضیلت صحابه رضی الله عنهم اجمعین

باب چهارم: در معانییی که تعلق به توحید دارد