که بینا شمارش بداند که چند

دگر آنک دارد جهاندار خوار

به هر دانش از کرده کردگار

ستاره ست رخشان ز چرخ بلند

بلند آسمان را که فرسنگ نیست

کسی را بدو راه و آهنگ نیست

همی خوار گیری شمار ورا