پسر دارم از وی یکی شیردل

پرستندگی را فزاینده اند

به مشکوی من دخت فغفور چین

مرا خواند اندر جهان آفرین

که بستاند از که به شمشیر دل

ز هنگام کاوس تا کیقباد

ازین بوم و برکس نکردست یاد