ز هنگام کاوس تا کیقباد

مرا خواند اندر جهان آفرین

پسر دارم از وی یکی شیردل

که بستاند از که به شمشیر دل

ازین بوم و برکس نکردست یاد

همان نامبردار سیصد هزار

ز لشکر که خواند مرا شهریار