بلای جان تو باشد تن تو

تو تن پرور شوی از چرب و شیرین

نمی دانی طریق ملت و دین

تن تو هست بیشک دشمن تو

کسی دشمن نه پرورده است هرگز

همی کن از وجود خویش پرهیز

بکوی عشق جانان کی رسی تو