مصرع دوم · شماره 14مکن با جان خود زنهار خواریشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.11بجان ودل شنو ا زمن سخن را#12بجو از اصل اصل خویشتن را#13نگر تادر چه شغل و در چه کاری#14مکن با جان خود زنهار خواریانتخابشده15ببین تا خود چه چیزی وز کجائی#16بجو از خویش اصل آشنائی#17بچشم باطن خود خویش را بین#دربارهٔ این سطرسطر شماره 14 از «آغاز سخن» است.سطر پیشیننگر تادر چه شغل و در چه کاری→سطر بعدیببین تا خود چه چیزی وز کجائی←