مصرع نخست · شماره 33تو جسم و صورت خود را قفس دانشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.30نداند این سخن جز مرد رهرو#31طلسم بند وزندانست صورت#32از آن زندان برون شو بی ضرورت#33تو جسم و صورت خود را قفس دانانتخابشده34چو بشکستی شدی فی الحال پران#35اگر هستی کبوتر ور خودی باز#36قفس بشکن بجای خویش شو باز#دربارهٔ این سطرسطر شماره 33 از «آغاز سخن» است.سطر پیشیناز آن زندان برون شو بی ضرورت→سطر بعدیچو بشکستی شدی فی الحال پران←