مصرع دوم · شماره 36قفس بشکن بجای خویش شو بازشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.33تو جسم و صورت خود را قفس دان#34چو بشکستی شدی فی الحال پران#35اگر هستی کبوتر ور خودی باز#36قفس بشکن بجای خویش شو بازانتخابشده37چو این آلات را از بهر صورت#38بتو دادند ترا شد این ضرورت#39که تا تخم سعادت را نشانی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 36 از «آغاز سخن» است.سطر پیشیناگر هستی کبوتر ور خودی باز→سطر بعدیچو این آلات را از بهر صورت←