مصرع دوم · شماره 46که تا عارف شوی هر نیک و بد راشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.43کمال خویش اینجا کسب کن هان#44تو خود را از طلسم جسم برهان#45مزین کن بحکمت جان خود را#46که تا عارف شوی هر نیک و بد راانتخابشده47وجود خود بحکمت کن تو گلشن#48که تا احوال گردد بر تو روشن#49بچشم باطن خود گوش میدار#دربارهٔ این سطرسطر شماره 46 از «آغاز سخن» است.سطر پیشینمزین کن بحکمت جان خود را→سطر بعدیوجود خود بحکمت کن تو گلشن←