مصرع نخست · شماره 49بچشم باطن خود گوش میدارشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.46که تا عارف شوی هر نیک و بد را#47وجود خود بحکمت کن تو گلشن#48که تا احوال گردد بر تو روشن#49بچشم باطن خود گوش میدارانتخابشده50که تا کج بین نگردی آخر کار#51حقیقت راه خود را باز بینی#52مبادا باطل از حق برگزینی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 49 از «آغاز سخن» است.سطر پیشینکه تا احوال گردد بر تو روشن→سطر بعدیکه تا کج بین نگردی آخر کار←