مصرع دوم · شماره 78که تا راهت بود بالای افلاکشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.75چو تو با معدن اصلی روی زود#76خدا گردد در این حال از تو خوشنود#77مشو زنهار گرد آلود این خاک#78که تا راهت بود بالای افلاکانتخابشده79ز لذات بهیمی روی برتاب#80که تا خوشرو شوی چون تیر پرتاب#81ملک را خدمت دیوان مفرمای#دربارهٔ این سطرسطر شماره 78 از «آغاز سخن» است.سطر پیشینمشو زنهار گرد آلود این خاک→سطر بعدیز لذات بهیمی روی برتاب←