مصرع نخست · شماره 79ز لذات بهیمی روی برتابشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.76خدا گردد در این حال از تو خوشنود#77مشو زنهار گرد آلود این خاک#78که تا راهت بود بالای افلاک#79ز لذات بهیمی روی برتابانتخابشده80که تا خوشرو شوی چون تیر پرتاب#81ملک را خدمت دیوان مفرمای#82ملک را کار در دیوان مفرمای#دربارهٔ این سطرسطر شماره 79 از «آغاز سخن» است.سطر پیشینکه تا راهت بود بالای افلاک→سطر بعدیکه تا خوشرو شوی چون تیر پرتاب←