مصرع دوم · شماره 100نشان هر یک اندر تو عیانستشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.97بفکرت چشم معنی را کنی باز#98شود معلومت آنگه سر هر راز#99هر آن چیزی که در کون و مکانست#100نشان هر یک اندر تو عیانستانتخابشده101درونت جوهری بر جمله افزون#102بود اصلش ورای هفت گردون#103تو تادانای آن جوهر نگردی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 100 از «آغاز سخن» است.سطر پیشینهر آن چیزی که در کون و مکانست→سطر بعدیدرونت جوهری بر جمله افزون←