کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 102

بود اصلش ورای هفت گردون

شاعرعطار

اثرآغاز سخن

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

99
هر آن چیزی که در کون و مکانست
#
100
نشان هر یک اندر تو عیانست
#
101
درونت جوهری بر جمله افزون
#
102
بود اصلش ورای هفت گردون
انتخاب‌شده
103
تو تادانای آن جوهر نگردی
#
104
ز توظاهر نگردد هیچ مردی
#
105
شناسش چون یکی را حاصل آمد
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 102 از «آغاز سخن» است.