مصرع دوم · شماره 124حقیقت دان که هست آن آفریدهشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.121چو زان دانش کنی حاصل ضیا را#122بقدر خویش بشناسی خدا را#123اگرچه هست آن جوهر گزیده#124حقیقت دان که هست آن آفریدهانتخابشده125زبان عاجز شود از شرح ذاتش#126ولی بعضی توان گفت از صفاتش#127ورا بخشید معبود یگانه#دربارهٔ این سطرسطر شماره 124 از «آغاز سخن» است.سطر پیشیناگرچه هست آن جوهر گزیده→سطر بعدیزبان عاجز شود از شرح ذاتش←