کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 122

بقدر خویش بشناسی خدا را

شاعرعطار

اثرآغاز سخن

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

119
ز هستیهای خود درویش گردی
#
120
شناسای وجود خویش گردی
#
121
چو زان دانش کنی حاصل ضیا را
#
122
بقدر خویش بشناسی خدا را
انتخاب‌شده
123
اگرچه هست آن جوهر گزیده
#
124
حقیقت دان که هست آن آفریده
#
125
زبان عاجز شود از شرح ذاتش
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 122 از «آغاز سخن» است.