مصرع نخست · شماره 119ز هستیهای خود درویش گردیشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.116عمل با هر دو آن دمساز گردد#117مدد بخشد خدایت از هدایت#118شوی صاحب قدم اندر هدایت#119ز هستیهای خود درویش گردیانتخابشده120شناسای وجود خویش گردی#121چو زان دانش کنی حاصل ضیا را#122بقدر خویش بشناسی خدا را#دربارهٔ این سطرسطر شماره 119 از «آغاز سخن» است.سطر پیشینشوی صاحب قدم اندر هدایت→سطر بعدیشناسای وجود خویش گردی←