مصرع دوم · شماره 120شناسای وجود خویش گردیشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.117مدد بخشد خدایت از هدایت#118شوی صاحب قدم اندر هدایت#119ز هستیهای خود درویش گردی#120شناسای وجود خویش گردیانتخابشده121چو زان دانش کنی حاصل ضیا را#122بقدر خویش بشناسی خدا را#123اگرچه هست آن جوهر گزیده#دربارهٔ این سطرسطر شماره 120 از «آغاز سخن» است.سطر پیشینز هستیهای خود درویش گردی→سطر بعدیچو زان دانش کنی حاصل ضیا را←