مصرع نخست · شماره 117مدد بخشد خدایت از هدایتشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.114خوری زان دانش آب زندگانی#115چو علمت با خبر انباز گردد#116عمل با هر دو آن دمساز گردد#117مدد بخشد خدایت از هدایتانتخابشده118شوی صاحب قدم اندر هدایت#119ز هستیهای خود درویش گردی#120شناسای وجود خویش گردی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 117 از «آغاز سخن» است.سطر پیشینعمل با هر دو آن دمساز گردد→سطر بعدیشوی صاحب قدم اندر هدایت←