مصرع دوم · شماره 128ز لطف خود صفات بیگانهشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.125زبان عاجز شود از شرح ذاتش#126ولی بعضی توان گفت از صفاتش#127ورا بخشید معبود یگانه#128ز لطف خود صفات بیگانهانتخابشده129بود یک رویش اندر حضرت پاک#130شود زان روی دیگر او طربناک#131ز روی دیگر او کار تو سازد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 128 از «آغاز سخن» است.سطر پیشینورا بخشید معبود یگانه→سطر بعدیبود یک رویش اندر حضرت پاک←