مصرع نخست · شماره 129بود یک رویش اندر حضرت پاکشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.126ولی بعضی توان گفت از صفاتش#127ورا بخشید معبود یگانه#128ز لطف خود صفات بیگانه#129بود یک رویش اندر حضرت پاکانتخابشده130شود زان روی دیگر او طربناک#131ز روی دیگر او کار تو سازد#132بنور خویش جسمت را نوازد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 129 از «آغاز سخن» است.سطر پیشینز لطف خود صفات بیگانه→سطر بعدیشود زان روی دیگر او طربناک←