مصرع دوم · شماره 232ببوی فقر قانع باش و خرسندشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.229چو آمد اختصاص ماش مانع#230ببویش هر یکی گشتند قانع#231دل خود را برون آور از آن بند#232ببوی فقر قانع باش و خرسندانتخابشده233نیارد کرد کس آن را تمنا#234که اقطابند و خاص حضرت ما#235بود در امتم هر جا غریبی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 232 از «آغاز سخن» است.سطر پیشیندل خود را برون آور از آن بند→سطر بعدینیارد کرد کس آن را تمنا←