مصرع نخست · شماره 233نیارد کرد کس آن را تمناشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.230ببویش هر یکی گشتند قانع#231دل خود را برون آور از آن بند#232ببوی فقر قانع باش و خرسند#233نیارد کرد کس آن را تمناانتخابشده234که اقطابند و خاص حضرت ما#235بود در امتم هر جا غریبی#236ازین گوهر بود او را نصیبی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 233 از «آغاز سخن» است.سطر پیشینببوی فقر قانع باش و خرسند→سطر بعدیکه اقطابند و خاص حضرت ما←