کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 17

تهی دست بی رود و گل می خورد

چهرهٔ فردوسیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 14

    به سر بر ز گل دارد افسر همی

    #
  2. 15

    به آواز رامشگران می خورند

    #
  3. 16

    چو ما مردمان را به کس نشمرند

    #
  4. 17

    تهی دست بی رود و گل می خورد

    انتخاب‌شده
  5. 18

    توانگر همانا ندارد خرد

    #
  6. 19

    بخندید زان نامه بیدار شاه

    #
  7. 20

    هیونی برافگند پویان به راه

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 17 از «بخش ۴۵ - ازان پس به هرسو یکی نامه کرد...» است.