کجا یابی دوا اینجا تو از یار

گهی درگور و گه درچه فتاده

شب و روزی تو در این منزل برد

که تا یابد شعاعی جانت از درد

که بیهوده همی گوئی تو بسیار

کجا یابی دوای درد جانان

که در این ره نه تو مرد جانان