پدر تاج شاهی به کهتر سپرد

جهانجوی با لشکر و گنج و کام

فغانیش را گفت کای نیک خواه

دو فرزند بودیم زیبای گاه

چو بیدادگر بد سپرد و بمرد

چو لشکر دهی مر مرا گنج هست

سلیح و بزرگی و نیروی دست